Wednesday, January 26, 2011

ඔහු... ඇය...

බිත්ති හතරකට කොටුව
දහසක් යහන්වන
සයනයක...
මිනිත්තු අවලම්බන මාත්‍රයකින්
පවස සංසිඳුවා...
ගොම්මනෙහි ගෙට ගොඩවී
අඹුවට චාටුවක් දොඩනා...

ඔහු...
අ
න
ගා
රි
ක

ඇය...
ග
ණි
කා
ව
ක


26.01.11

Sunday, January 23, 2011

නිහැඞියාව...

පොදි
පිටින්
පාට
තැවරුනු
පින්සලක්
සොයයි
හිස්
කොලයක
ද්වී මාන
සීමාවක්
පින්තාරුවට...

සුරැතිඟිලි
තුඩුවක
නලියන
සමස්වර
ගොඩක්
සොයයි
නිදහස්
තත් අතර
රිදමයක්
මුදා
හැරුමට...


23.01.11

Friday, January 21, 2011

රුදුරු අවදියක...











අඳුරු
තනිකමක
හිඳ
කිඳා
බැස්සෙමි
සිතුවිලි
ගැඹුරක...

සිතුනෙමි...

ධර්මයට
ස්වභාව
එරෙහි
එක්ම
සත්වයා
මානවයා
වග...

නොව
ඒ
පමණක්
E=mc2
උකහාගත්
ඔහු
සිටියේ
රු
දු
රු
අවදියක
වග...


21.01.11

ඇගේ දුමාරය...













තුන්
මුවකට
ලේ
කිරි කර...

නෙත්
දහසකට
මං
පහන් කර...

අසල්
කුසකට
ගිනි
තුරං කර...

අහස්
ගැබකට
ඇය
නික්ම ගිය...

By Sandun
20.01.11

Friday, January 14, 2011

?????...


නිදහස්
ආධිපතියක
ගැඹුරු
බරක්
ගත්
ගාම්ඹීර
නැවි
පි
රි
මි
යා

පතයි
හිඳ
තහංචියක
යටත්
විදානයට
නැංගුරම්
ගෑ
ණි
ය
ක්


14.01.11

Thursday, January 13, 2011

දෙබෑ කර කළු වළා











තතක් පිරිමදිනු නොහැහිව
පින්සලත් වෙව්ලන මොහොතක
බුලත් කොලයක හුණු පොදක් ගා
හිරිවැටුනු දත් අතර පුවක් කෑල්ලක් රදවා
රත්වුනු මුවෙන් කෙල පිඩක් ගසා
යාන්තමින් පෑන් තුඩින් කොලයක් පිරි මැදා.....

කියමි.....

පායන්න ඉරක්
දෙබෑ කර කළු වළා
දාඩිය බිදුවකින්
හිරිගඩු කිති කවා.....

නැතිනම්.....

අවසර සැනසෙන්න
වයින් පොදක් තොල ගා
දුම් උගුරක රස බලා.....

13.01.11

Wednesday, January 5, 2011

තීක්ෂණ බුද්ධිය හා සැලූටය…










ගසකි එය
පාඩුවේ
බිමක
දළුලන
අතැගිලි හැඩය...

තීක්ෂණ බුද්ධිය
කාකි ඇදුමින්
සැරසි
රාළහාමි…
වෙත
රස්තියාදුකාර කොල්ලෙකි
සමාජයෙන්
හන්වඩු ගැසුනු
සතුටින් සොයාගත්
අතරැදි
සිල්ලර මුදල
පාපැදියකි
රෝද වෙව්ලන
සිරි සිරිය...

සැලූටය
තරු ගැසූ
ලොක්කාගේ…
වෙත
බේබි
මිටියකි
ග්‍රැම් සියයක
ජගුවර් රථයකි
තීරු බදු රහිත
වෙත
බන්ගලාව
නිවා ගන්නට
දුක්විදින මිනිසුන්ගේ
කරපිටින් ගිය
සතියක අන්තය...


05.01.11

Tuesday, January 4, 2011

ඇගේ වින්නැහිය…




ළඟින් සිටින
යෙහෙලියන්
ආදරෙන්
සමග
උන්ගෙ පෙම්වතුන්...

බලා සිටිය
නොහැකිව
ඇයත්
ලංවුනේ
ඔහුට
සමාජයෙන්
කොන් නොවන්න...

වින්නැහිය බව
දැන දැනත්
තදින් වෙලෙමින්
ඔහුට
යටි හිතින්
කරයි වෛර
මුළු මහත්
පුරුෂ සහතියටම…


04.01.11

Monday, January 3, 2011

සෙවිය නොහැකි ...

සෙව්වෙමි
සංගීතයක්
වන්නට
අනුනාද
කර්ණ
මනසේ
රැව්දෙන...

දැනගතිමි
සෙවිය
නොහැකි
බව
සමස්වර
ගොඩක්
ගලපනු
හැකිමුත්
රිද්මයක්...

හිතමි
මහත්යැයි
මේතාක්
තෙරුම්
ගැනීමම...


03.01.11

නුඹ...

මලකි
නුඹ
කටු
ගොඩක්
මැද
පිපුනු
දෙන්නේ
රොන්
උරන්නට
අකමැති
වුවත්
ලොකයාට
පෙන්නන්නට
කැමති
සමනලයාට
නෑ...
නෑ...
බඹරාට.....

03.01.11

Sunday, January 2, 2011

ඇලවිල්ල…














ඇලවුනෙමි
එලියක්
දුටිමි
තරුවක්
තබා ගිය…

තවත්
ඇලවුනෙමි  
තවත් එලි
දුටිමි
තරු රෑනක්
තබා ගිය…

ගැලපුවෙමි
රටා ගොඩක්
ඇදුනේ නැත
රූපයක්
මනසේ
ඇඳි
සිත්තමට
සමාන…

ඇලය
මාරු කලෙමි
යාන්තමට
රූප දෙක
විනිවිද
යැවුනි…

එලියක්
වැටිනි
ඇස් ඇර
බැලුනි...

දවල්ට කා
ඇලවුනු
ඇලවිල්ලට
කෙලවී
ඇති බව
දැනුනු විට
ලැජ්ජා
හිතුනි…

02.01.11

Saturday, January 1, 2011

නව වසරක ඇරඹුම...

නව වසරක
ඇරඹුම යැයි
කැලන්ඩරය
අප හට
කියයි...

මුහුණු පුරා
හිනා පුරමින්
නව ප්‍රබෝධෙන්
පණ
පොවයි...

කිරි බතක්
දිව කට ගා
ගැම්මක්
ගන්නට
වෙර දරයි...

දිනක්
දෙදිනක්
යන්න මත්තෙන්
පරණ
තාලෙටම යයි...

01.01.11
.

Wednesday, December 29, 2010

ඒ “නයින්”...













ඒ “නයින්”
විවරව බලාසිටී…
පසුව මහා
ගිනි වරුසාවකට…..

නිවාඩුවකි
දින තුනක…
කොහේදැයි
චාරිකාව…
දඹකොලපටුනට…..

පුවත්
අටේ කනිසමට…
සංවර්ධනයකි තිරසාර
දඹකොලපටුන කොලොම්තොට
යා කරයි ගොඩබිමින්……

පැනයකි
මා සිත තුල
පමණකැයි මෙය
විය යුතු…
බඳින්නට ලෙයින්
බිඳි ඇති
හෙල දමිල හදවත්…..

නොවන්නට
එවන් ඉරණමක්
මතු පරපුරට…
ගන්නට නැවුම් හුස්මක්
යටි හිතින්
සිතා නොමතියැයි
යලිඳු කිසි දිනක
එවන් බේදයක්……

29.12.10
.

Wednesday, December 22, 2010

ද්වී කලා හැසුරුම…

 









මව් උරුමයෙන්
තෙලි තුඩ රැගුම…
පිය උරුමයෙන්
සත්සර වැයුම…
ලැබුවෙමි
මා
ද්වී කලා
හැසුරුම…..


සිතමි
මෙය යැයි
ලොව ඇති
කුල්මත් වින්දනය…
අහිංසක
ආඩම්බරයකි
සිත තුල
නලියන…..


පතමි
උදාවේයැයි
දිනක
ඒ
කාල අවකාශය…
දීමට
සංගීතමය
ප්‍රකාශනයක්
පින්තාරුවකට
නිමැවූ මා අතින්ම…..


22.12.10



Sunday, December 12, 2010

සම්භාව්ය ගිතාරය (ක්ලැසිකල් ගිටාරය)....













දිවියේ
අරුත
එය යැයි 
සිතූ කලෙක... 
ගීතයකට
රිද්මයක් 
මහත් යැයි
සිතූ කලෙක... 
ගහනවා 
වයනවා
හී වෙනසක්
නොදත් කලෙක… 
පියමැනුවෙමි
සම්පත්
දායකයෙකු වෙත
ඉගෙනුමට
නුඹේ කලාව…..


ඉවසීම
ප්රගුණ කෙරුවෙමි
පෑ දින මාස
කාල වකවානු දිග…
හෙමින් ගමනකි
ඉගනීම
නුඹේ කලාව…..

අදෝනාවකි
දුක්මුසුය
රෝමාන්තිකය
ලයාන්විතය
විටක නුඹ …..

කලාවකි නුඹ
පිරික්සියහැකි
මා තුලින්
ඉවත විත් මම...
ගවේෂණය
කලහැකි
සමාජ විද්යාවම…
විනිවිද
දැකිය හැකි
ස්වභාව සෞන්දර්යයම…..

නොදනන්
පිලිනොගත්තද
ගැඹුරුය
එතරම්ම නුඹ…
මාගේ
මේ විපර්යාසයට
වග කිවයුත්තාද
නුඹමය…..

ගතෙමි
නුඹ
මාගේ
අමුද්‍රව්ය වෙත…
යෙදීමට
ප්‍රකාශන
මාද්යයක් ලෙස…
දීමට යමක්
සමාජයට
මතු දිනක…..

පතමි
මා
ලැබේ යැයි
කාල අවකාශය
ගසන්නට
රස්තියාදුව
සමග
නුඹේ කලාව…..

13.12.10

Monday, December 6, 2010

චාන්දනී නැන්දා(අම්මා)…..

මවකට නොහැකිය
නලවන්නට
ඇය මෙන්
කදුලු සලනා
කිරි කැටිත්තන්…

මිටිකර
කවා ඇත බත් ගුලි
කුස පිරෙන්නට
ඇති දැන් කියන්නට
නැහැ තැබුවේ
ඇය ඉඩක්…

නහවා ඇත
ඇගෙ දෑතින්
කිලිටි වුනු
ගත
නැවුම් කරවම්…

ලේ කිරි කරන්නට
මේ බවයේ වරම්
නොලදත්
මතු උපදිනු ඇත
දරු දහසකට
අම්මා වම්...

06.12.10

Monday, November 22, 2010

සිතුවිලි සුදු පෙන කැටි අගට

ගුප්තව අදුර
හෝ හඩ මුසු රාත්රියක
තරු කැට අගින්
එලි දිලෙනා නිමේශයක
ජල මැද වාරු උනෙමි....

නිමක් නොදැනුනෙමි
දෑස මානයක
නෙක හඩවල්
සවන් වැකුනේ
නව රිද්මයකට
මන් විවර කොට....

සීතල මැදින්
උදාවනතුරු හිරු
බලා සිටියෙමි
සිතුවිලි පොදි බැද
නැවුම් දිනයක
පන පොවන්නට….

ඇවිද ගියෙමි වැලි තලයක
ඈත ක්ශිතිජය දෙස බලා
සිතුවිලි කැටිකර
මුදා හැලුවෙමි
සුදු පෙන කැටි අගට
සෙමින් ගැටෙනා…

27.11.10

Sunday, November 14, 2010

දනී නම්…නොදනී නම්…

සිර කර
ඇගේ සංකා
හිස් අවකාශයේ
ඈත ශිකරයක…

තැබුවේ පය
නව ජීවයක්
සොයන්නට….

වැලදගෙන
ෛදයිවය
මෙය යැයි
සිතා…

ලංවුනේ
ඔහුට
නව දිවියක්
සොයන්නට…

නැතත්
සිත සතුට
හිනැහුනේ
මන්ද?...

දනීද?
නොදනීද?
ඇය ඇගේ
දොම්නස…

දනී නම්
රවටයි
ලෝකයාම
ඇය…

නොදනී නම්
හූල්ලයි
ඇය ගැනම
ඇය…

14.11.10

Wednesday, November 3, 2010

පදාර්ථයේ සිසිලස

මුදා හල
වැහි බිදුවක
සගවා එවූ
සිසිලස
හැකිනම්
විදින්නට…

තෙමෙන්නෙමි
නවතිනා තුරු
නිදහස් අවකාශයක
තනිවම දෑත් විහිදා…

ක්ෂිතිජ ඉමේ
පාවෙනා
අඩ කව දේදුන්නේ
සත් වර්ණයට
දෑස් ලංකර…

දෙන්නෙමි
හදට ඉඩක්
සොයා යන්නට
සෙවූ ඒ
පදාර්ථයේ සිසිලස…

03.11.10

Tuesday, November 2, 2010

¿Por qué van a empezar a pensar?

Usted está en busca de sus derechos sobre la tierra
¿Les ha llegado?
No ...
No se les conseguir ...

Usted está luchando con la humanidad
¿Va a derrotarlos?
No ...
Usted no será vencer a ...

Ellos comenzarán a pensar una vez que se han perdido
¿Por qué van a pensar?
No se tiene que llevar la reliquia de aquel día ... ...

Lihini
30.01.10